Şehrinize özel içerikleri görebilmek için lütfen şehir seçin

Popüler Aramalar
Biletinial Öneriyor
      Biletinial Öneriyor
        Mr.Hulot’s Holiday

        Festival - Mösyö Hulot’un Tatili

        6 Kasım 2022 Pazar
        83 dakika
        • 33. Ankara Film Festivali

        Mösyö Hulot’nun Tatili - Les Vacances de Monsieur Hulot / Mr.Hulot’s Holiday

        Fransa / 1953 / 98’ (1953 versiyon), 86’ (1978 versiyon) / DCP/ Renkli / Fransızca / İngilizce, Türkçe Altyazı

        France / 1953 / 98’ (1953 version), 86’ (1978 version) / DCP/ Coloured / French / English, Turkish subtitles

        1954 Ulusal İnceleme Kurulu, ABD; UİK Ödülü En İyi Yabancı Filmler/ 1953 Louis Delluc Ödülleri; Louis Delluc Ödülü 

        1954 National Board of Review, USA; NBR Award Top Foreign Films/ 1953 Prix Louis Delluc; Prix Louis Delluc

        Bay Hulot sahil kenarında rahat bir otele tatil yapmaya gider ama yanlışlıkla bir sürü soruna yol açar.

        Monsieur Hulot goes on vacation to a cosy beahcside hotel but accidentaly causes caos.

        Yönetmen / Director: Jacques Tati

        Senaryo / Screenplay: Jacques Tati, Henri Marquet

        Görüntü Yönetmeni / Director of Photography: Jacques Mercanton, Jean Mouselle

        Kurgu / Editing: Suzzane Baron, Charles Bretoneiche, Jacques Grassi

        Oyuncular / Cast: Jacques Tati, Nathalie Pascaud,

        Yapımcı / Producer: Jacques Tati

        Yapım Şirketi / Production Company: Discina Film, Cady Films, Spacta Films

        Dağıtımcı / Distribution:  BirFilm

        E-posta / E-mail: ozge.koc@birfilm.com

        Yaş Sınırı / Age Limit: +18

        Jacques Tati

        Görsel komedinin ustası olduğu sıklıkla dile getirilen Fransız yönetmen, senarist ve oyuncu Jacques Tati (1907-1982) ayrıntıya olan düşkünlüğü ile görsel açıdan zengin ama sayıca az film üretmiştir. Kısa filmi L’école des Facteurs (Postacılar Okulu, 1947) dışında Jour de Féte (Bayram Günü, 1949), Les Vacances de Monsieur Hulot (Mösyö Hulot’nun Tatili, 1953), Mon Oncle (Dayım, 1958), Playtime (Oyun Vakti, 1967) ve Trafic (1971) defalarca izlenebilecek, her seferinde başka detayların fark edildiği, modernite ve tüketim toplumunun eleştirildiği filmlerdir.

        Buster Keaton ve Charlie Chaplin gibi müzikhollerde çalışmış olan Tati’nin bu deneyimini spora olan ilgisiyle birleştirdiği söylenir. Mizah anlayışı da hareketi temel alan, her ayrıntısını hesapladığı ve kontrol ettiği görsel unsurlara dayanır. Bu nedenle Tati’nin filmlerini izlerken onun ne kadar iyi bir gözlemci olduğunu da düşünürüz. Sessiz güldürüleri hatırlatan karakterlerin davranışları ve karşılaştıkları ya da neden oldukları sorunlar Tati’nin hiciv dolu mizahının temel malzemesidir. Özellikle kendisinin canlandırdığı kibar ve saygılı Mösyö Hulot karakteri giydiği şapka ve pardesüyle, taşıdığı şemsiye ve piposuyla birden fazla filmde karşımıza çıkar. Mösyö Hulot uyumsuzdur; girdiği her ortamda kaosa ve aksiliklere yol açar. Modern yaşamı ve tüketim kültürünü bu sessiz ve uyumsuz karakterle eleştiren Tati yaşanan toplumsal değişimin hiç de göründüğü gibi olmadığını ya da sanıldığı gibi kusursuz bir mekanizma olarak işlemediğini görsel açıdan zengin üslubuyla, karakterin sakarlığı ve neden olduğu aksaklıklarla ustaca anlatır. Gündelik hayat içinde kanıksadığımız veya fark etmediğimiz nesneler filmlerde sorunların kaynağı gibi görünse de aslında en az Mösyö Hulot kadar önemli karakterlere dönüşür. Jour de Féte filminde Amerikan posta servisine öykünen postacı ve bisikleti ya da Mon Oncle filminde Mösyö Hulot’nun varışıyla işlemez hale gelen ev ve modern hayatı temsil eden cihazlar ya da bahçe kapısı örneklerinde olduğu gibi nesneler sanki aksiliklerle canlanır. Sıradanlık kadar ciddiyet de mizah ve eleştiri konusu olabilir Tati için. Hatta bir söyleşide André Bazin’e dediği gibi bir olay ne kadar resmi ise o kadar gülünç ya da tuhaf hale gelebilir. Tati önceliği görsel öğelere ve anlatıma veriyor görünse de onun filmlerinde gülmek ve güldürmek için konuşmaya gerek yoktur. Görsel mizahın yanı sıra sesleri de zekice kullanır. Bu nedenle, filmleri görsel açıdan sessiz güldürüleri hatırlatmasına rağmen ses kullanımı en az mizansen kadar etkilidir. Playtime’da bekleme odası sahnesinde Tati iki karakteri neredeyse boş bir odaya yerleştirir; ama gıcırdayan koltuklarla hem odaya başka karakterler eklemiş gibidir hem de mizahı sesle yönlendirmiştir. Kendine özgü mizah anlayışını yine özgün görsel ve işitsel bir üslubla birleştiren Jacques Tati günümüzde güncelliğini hala korumakta, filmleriyle birçok yönetmene esin kaynağı olmaktadır.  

        French director, screenwriter and actor Jacques Tati (1907-1982), often cited as a master of visual comedy, produced films that are visually rich but few in number with his fondness for detail. Apart from his short film L'école des Facteurs (School of Postmen, 1947), Jour de Féte (Holiday, 1949), Les Vacances de Monsieur Hulot (Monsieur Hulot's Holiday, 1953), Mon Oncle (My Uncle, 1958), Playtime (1967) and Traffic (1971) are films that can be watched over and over again, each time different details are noticed, and modernity and consumer society are criticized.

        Having worked in music halls such as Buster Keaton and Charlie Chaplin, Tati is said to have combined this experience with his interest in sports. His sense of humor is also based on visual elements based on movement, which he calculates and controls every detail. For this reason, when we watch Tati's films, we also think about how good an observer he is. The behavior of the characters who remind us of silent comedies and the problems they face or cause are the basic material of Tati's satirical humor.

        In particular, the polite and respectful Monsieur Hulot character, played by himself, appears in more than one movie with the hat and overcoat he wears, the umbrella and the pipe he carries. Monsieur Hulot is discordant; he causes chaos and setbacks in every environment he enters. Tati, who criticizes modern life and consumption culture with this silent and incongruous character, skillfully explains with his visually rich style, the clumsiness of the character and the disruptions it causes, that the social change experienced is not at all what it seems or that it does not work as a flawless mechanism as it seems.Although the objects that we take for granted or do not realize in daily life seem to be the source of problems in movies, they actually turn into characters as important as Monsieur Hulot. Objects seem to come to life with setbacks, as in the examples of the postman and his bicycle emulating the American postal service in the movie Jour de Féte, or the house and devices representing modern life or the garden gate, which became inoperable with the arrival of Monsieur Hulot in the movie Mon Oncle. Seriousness as well as mediocrity can be a subject of humor and criticism for Tati. In fact, as he told André Bazin in an interview, the more formal an event is, the more ridiculous or bizarre it can become. Although Tati seems to give priority to visual elements and narration, there is no need to talk in his films to laugh and make people laugh. He cleverly uses sounds as well as visual humor. For this reason, the use of sound is at least as effective as mise-en-scène, although the films are visually reminiscent of silent comedies. In the waiting room scene in Playtime, Tati places the two characters in an almost empty room; but he seems to have added other characters to the room with the creaking seats and also channeled the humor with the noise. Combining his unique sense of humor with a unique visual and auditory style, Jacques Tati still maintains its currency today and inspires many directors with his films.

        Yorumunuz Başarıyla Gönderildi.
        İşlemeniz yapılırken bir hata oluştu

        Sinema Sinema Tiyatro Tiyatro Konser Konser Spor Spor Tümü